પાણી ભરેલ વાદળોને ખેંચી લાવવા,
ઓછાં પડે છે, દોસ્ત ! આ શહેરોને ઝાડવાં.
વિવેક મનહર ટેલર

મોજ – ધ્રુવ ભટ્ટ

ઓચિંતુ કોઇ મને રસ્તે મળે ને
કદી ધીરેથી પૂછે કે કેમ છે ?
આપણે તો કહીએ કે દરિયા શી મોજમાં
ને ઉપરથી કુદરતની રહેમ છે.

ફાટેલા ખિસ્સાની આડમાં મૂકી છે અમે
છલકાતી મલકાતી મોજ;
એકલો ઊભું ને તોયે મેળામાં હોઉં એવું
લાગ્યા કરે છે મને રોજ,
તાળું વસાય નહીં એવડી પટારીમાં
આપણો ખજાનો હેમખેમ છે….

આંખોમાં પાણી તો આવે ને જાય
નથી ભીતર ભીનાશ થતી ઓછી;
વધઘટનો કાંઠાઓ રાખે હિસાબ
નથી પરવા સમંદરને હોતી,
સૂરજ તો ઊગે ને આથમી યે જાય
મારી ઊપર આકાશ એમનેમ છે….

– ધ્રુવ ભટ્ટ

ફકીર પોતાની ફાકામસ્તીને મસ્ત મસ્ત રૂપકો આપીને ચીતરે છે….જે કંઈ ખજાનો છે તે ભીતરના વિશ્વમાં છે અને કવિની મસ્તી તેની જ છે. છેલ્લા ચરણમાં કાવ્ય સૂફી-ઉચ્ચતાને પૂગી જાય છે…..

6 Comments »

  1. KETAN YAJNIK said,

    May 18, 2016 @ 3:30 am

    મતબર્

  2. RAKESH said,

    May 18, 2016 @ 4:08 am

    superb!

  3. dinesh said,

    May 18, 2016 @ 6:23 am

    ખુબજ સુન્દર રચના …ધન્ય્વાદ સાથે અભિનન્દન !!

  4. વિવેક said,

    May 19, 2016 @ 8:50 am

    મસ્ત મજાનું ગીત… લય જેવો રમતિયાળ એવી જ વાત ઊંડી…

  5. Yogesh Shukla said,

    May 20, 2016 @ 4:36 pm

    બહુજ અદ્ભુત પંક્તિઓ સાથે ની રચના ,

  6. La' Kant Thakkar said,

    May 21, 2016 @ 1:18 am

    મોજ… મોજ…ને મોજ…

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment