તમે સંભવામિ યુગે યુગે, અમે રોજ મરીએ ક્ષણે ક્ષણે,
હું અબુધ ભક્ત ના જઈ શકું એ વચનના અર્થઘટન સુધી.
ડૉ. હરીશ ઠક્કર

ગઝલ – ભાવિન ગોપાણી

જ્યાં વિચાર્યું કે હવે પગલું ભરો,
છત સુધી ઊંચો થયો છે ઉંબરો.

માનવીમાં છે નવી ફેશન હવે,
જેમ ફાવે એમ ઈશ્વર ચીતરો.

ડૂબતાને હાથ જો આપી શકાય ?
હાથમાં ઊગી શકે છે મોગરો.

કંઈ ખરીદું જાતને વેચ્યા વગર,
એટલી તો વ્યાજબી કિંમત ભરો.

આપનું આ આવવું ટોળે વળી !
આપણે મળવું નથી, પાછા ફરો.

સ્હેજ ફાવ્યું ઘર મને વર્ષો પછી,
ત્યાં જ માલિકે કહ્યું ખાલી કરો.

– ભાવિન ગોપાણી

આને કહેવાય contemporary poetry….

6 Comments »

  1. CHENAM SHUKLA said,

    January 9, 2016 @ 6:49 am

    સ્હેજ ફાવ્યું ઘર મને વર્ષો પછી,
    ત્યાં જ માલિકે કહ્યું ખાલી કરો……કેવો ગુઢાર્થ વાળો શેર્

  2. Harshad said,

    January 9, 2016 @ 1:06 pm

    Everyline of Gazal is beautiful. Awesome !!

  3. vimala said,

    January 9, 2016 @ 4:18 pm

    ડૂબતાને હાથ જો આપી શકાય ?
    હાથમાં ઊગી શકે છે મોગરો.

    સ્હેજ ફાવ્યું ઘર મને વર્ષો પછી,
    ત્યાં જ માલિકે કહ્યું ખાલી કરો…

    વાહ…..

  4. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    January 10, 2016 @ 4:26 am

    વાહ!
    સ્હેજ ફાવ્યું ઘર મને વર્ષો પછી,
    ત્યાં જ માલિકે કહ્યું ખાલી કરો.

  5. lata hirani said,

    January 10, 2016 @ 10:52 am

    જ્યાં વિચાર્યું કે હવે પગલું ભરો,
    છત સુધી ઊંચો થયો છે ઉંબરો.

    મને તો સૌથી વધુ આ ગમ્યો….

  6. Pratik said,

    January 12, 2016 @ 6:45 pm

    વાહ, સરસ ગઝલ.
    વ્યાજબી શબ્દ સાચો છે કે વાજબી ?

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment