જો શાંત થઈ ગયાં તો પછી કંઈ જ ના બચે,
શ્વાસોની આ ગલીમાં તો રમખાણ સઘળું છે.
વિવેક મનહર ટેલર

શૂન્યતાની સાંકળો – નયન દેસાઈ

લંબચોરસ ઓરડામાં એક સમય ઘૂંટાય છે,
વક્ર રેખાઓ ક્ષણોની શ્વાસમાં છેદાય છે.

શક્યતાનું એક પણ વર્તુળ નથી પૂરું થતું,
હરક્ષણે કંપાસની તીણી અણી ભોંકાય છે.

ચાલ, સંબંધોનું કોઈ કોણમાપક શોધીએ,
કે, હૃદયને કેટલા અંશો સુધી છેદાય છે.

આરજૂના કાટખૂણે જિંદગી તૂટી પડે –
ને પછી એ મોતનાં બિંદુ સુધી લંબાય છે.

બે સમાંતર રેખની વચ્ચેનો હું અવકાશ છું,
શૂન્યતાની સાંકળો મારા વડે બંધાય છે.

– નયન દેસાઈ

4 Comments »

  1. CHENAM SHUKLA said,

    December 1, 2015 @ 5:40 am

    એક મઝાની ગણિતિક ગઝલ ….

  2. yogesh shukla said,

    December 1, 2015 @ 9:40 pm

    કવિ શ્રી નયનભાઈ કોઈ પણ વિષય પર રચના, કવિતા, ગીત, લખી શકે છે
    એક સારા કવિ સાથે એક સારા કાવ્ય પાઠન સંચાલક પણ છે જે નવા કવિ ને
    પ્રોત્સાહિત કરતા રહે છે ,,,

  3. perpoto said,

    December 2, 2015 @ 10:22 am

    ત્રિકોણના ત્રણ ખુણાનો સરવાળો ૧૮૦ થી વધુ હોઇ શકે.

  4. aasifkhan said,

    December 4, 2015 @ 4:10 am

    Waah

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment