વ્યક્તિ મટી બનું વિશ્વમાનવી;
માથે ધરું ધૂળ વસુન્ધરાની.
ઉમાશંકર જોશી

સમર્પણ – ‘નજર’ કાણીસવી

(શિખરિણી)

નવાં વર્ષે પાછાં શરદઋતુના શીત સ્પરશે
વનોમાં કુંજોમાં તરુવર બધાં પાનખરને
વધાવે ઉલ્લાસે કુદરતે ક્રમે વસ્ત્ર બદલી.
અને મૃત્યુમાંયે દધીચિઋષિ શાં સૌમ્ય સ્વરૂપે
પીળાં-રાતાં પર્ણો અગન-ભભક્યા રંગ ધરીને
સજાવે સૃષ્ટિને મનવિલસતાં ચિત્રફલકે.

પ્રભો ! માંગું એવું, મુજ જીવનની અંતઘડીઓ
હજો એવી રીતે અવર જનના શ્રેય કરતી.

– ‘નજર’ કાણીસવી

કવિના નામ સાથે આ રચના એ મારો પહેલો પરિચય. પણ કવિતા વાંચતા જ એમનું તખલ્લુસ ‘નજર’ સ્પર્શી ગયું. કેવી વેધક નજર ! શિયાળે પાનખર આવે અને વૃક્ષો રંગ-રૂપ બદલે અને તમામ પાંદડાંનો ત્યાગ કરે એ નાની-શી ઘટના – જે અમેરિકા જાવ તો વધુ સારી રીતે અનુભવી શકાય – એ ઘટનાને કવિ સાવ અલગ જ નજરથી જુએ છે અને કેવી સ-રસ રીતે આખરી ઓપ આપી રચનાને સુંદર કવિતાના સ્તરે લઈ જાય છે !

6 Comments »

  1. Vikas Kaila said,

    December 3, 2015 @ 4:57 am

    વાહ

  2. સમર્પણ – ‘નજર’ કાણીસવી | વિજયનું ચિંતન જગત- said,

    December 3, 2015 @ 7:00 am

    […] http://layastaro.com/?p=13247 […]

  3. Harshad said,

    December 3, 2015 @ 12:26 pm

    Really very nice. Congratulations for this creation.

  4. Girish Parikh said,

    December 3, 2015 @ 7:14 pm

    ‘નજર”નું આ કાવ્ય એટલું બધું ગમ્યું કે એને અંગ્રેજીમાં અવતાર આપ્યો છે જેનો ડ્રાફ્ટ થોડા દિવસોમાં http://www.GirishParikh.wordpress.com બ્લોગ પર પોસ્ટ કરીશ.
    ગુજરાતીમાં મારો પ્રતિભાવ આપવા પણ પ્રયત્ન કરીશ.
    –ગિરીશ પરીખ

  5. Girish Parikh said,

    December 4, 2015 @ 12:36 pm

    http://www.GirishParikh.wordpress.com બ્લોગ પર કાવ્યનો અંગ્રેજીમાં અવતાર તથા ગુજરાતીમાં પ્રતિભાવ પોસ્ટ કરી દીધાં છે.

  6. Ketan Yajnik said,

    December 4, 2015 @ 10:54 pm

    છંદે ન ચઢ્યો તેનો ઝીન્દગીભર નો અફસોસ
    માત્રામાં રહીને ” એની” ગરિમા પ્રગટાવવી સાચવવી સત્કારવી
    અભિનંદન

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment