ઈશ્વર સ્વરૂપે જેને જગત ઓળખી રહ્યું,
એ ‘શૂન્ય’ની પિછાન હતી, કોણ માનશે?
‘શૂન્ય’ પાલનપુરી

લખવા છે પડછાયા રે – પ્રફુલ્લ પંડ્યા

લખી શકાતા હોય તો મારે લખવા છે પડછાયા રે
મને મૂંઝવે દિવસરાત ને સમય સમયની માયા રે !

હું લખવા બેસું છું ત્યારે શબ્દો થૈ જાય સાધુ રે
ભાષા ભગવી લખતા રહેવું – એમ વચન હું બાંધું રે
ચાખડી પહેરી ફરતા અર્થો, બળતી મારી કાયા રે !

ભસ્મની માફક ઊડતા રહેવું નગર નગરના દરવાજે
આવકાર કોઈ આપી દે તો વરત થૈ વરતાજે
વરત વરતની વાયકાઓના તૂટી પડ્યા સૌ પાયા રે !

– પ્રફુલ્લ પંડ્યા

મજાનું લયબદ્ધ ગીત. ધીરે રહીને ઊઘડતું….

7 Comments »

  1. Neha said,

    September 10, 2015 @ 2:48 am

    ચાખડી પહેરી ફરતા અર્થો, બળતી મારી કાયા રે !
    વાહ કવિ!!
    સુંદર ગીત.

  2. perpoto said,

    September 10, 2015 @ 3:40 am

    ચાખડી પહેરી ફરતા અર્થો, બળતી મારી કાયા રે !
    વાહ સરસ…

  3. Dhaval said,

    September 10, 2015 @ 12:18 pm

    Vah !

  4. Harshad said,

    September 10, 2015 @ 9:42 pm

    વાહ, બહૂત ખૂબ !!

  5. yogesh shukla said,

    September 10, 2015 @ 10:22 pm

    બહુજ સુંદર રચના

  6. ડૉ.મહેશ રાવલ said,

    September 10, 2015 @ 11:40 pm

    શ્રી વિવેકભાઇએ ખરૂં કહ્યું, ખરેખર ધીરે રહીને ઊધડતું લયબદ્ધ ગીત.
    સુંદર ભાવગુંથણી થઇ છે.
    ખાસ તો, ભસ્મની માફક ઊડતા રહેવાની વાત લઇને આવેલો અંતિમ બંધ વધુ ગમ્યો.
    -અભિનંદન કવિશ્રીને.

  7. Poonam said,

    October 1, 2015 @ 3:13 am

    વાહ !

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment