હજી આંખો નથી મીંચાઈ, ઊગે છે હજીયે પુષ્પ;
કબર પાસેથી તું ગુજરે એ આશામાં જીવે છે લાશ.
વિવેક મનહર ટેલર

(વેદના) – નેહા પુરોહિત

મન મૂકીને માણવાની હોય છે,
વેદના કેવી મજાની હોય છે.

વેદના સત્વો જે રગરગમાં ભરે,
વેદના એણે વખાણી હોય છે.

શબ્દ શણગારે, પ્રભાવે મૌનને,
વેદનાની જાત શાણી હોય છે.

નીતરે જ્યારે ગઝલ થઈ વેદના,
એ સ્તરે એ રાજરાણી હોય છે.

વેદના બ્રહ્માંડમાં પણ વિસ્તરે,
ગાલગામાં પણ સમાણી હોય છે.

– નેહા પુરોહિત

એક-એક શેર પાણીદાર… ગઝલ જાણે વેદનાનો વેદ ના હોય !

9 Comments »

  1. munira ami said,

    August 21, 2015 @ 1:17 am

    વેદના સત્વો જે રગરગમાં ભરે,
    વેદના એણે વખાણી હોય છે.

    શબ્દ શણગારે, પ્રભાવે મૌનને,
    વેદનાની જાત શાણી હોય છે.

    સરસ !

  2. Rina said,

    August 21, 2015 @ 3:23 am

    Waaaahhhh

  3. ravindra Sankalia said,

    August 21, 2015 @ 3:25 am

    નાનકડી પણ ઘણીજ સત્વશીલ ગઝલ છેવેદના મન મુકીને માણવાની હોય છે એ ઉપાડજ બહુ સરસછે.

  4. Neha said,

    August 21, 2015 @ 4:25 am

    Thank you layastaro !
    Ahi mari rachna joi ne gaurav anubhavu chhu.
    Likes n cmnts mate aabhar mitro.

  5. Rajul said,

    August 21, 2015 @ 7:26 am

    નેહા.. ખુબ સુંદર ગઝલ..

  6. ધવલ said,

    August 21, 2015 @ 3:04 pm

    વેદના બ્રહ્માંડમાં પણ વિસ્તરે,
    ગાલગામાં પણ સમાણી હોય છે.

    – સરસ !

  7. Pravin Shah said,

    August 21, 2015 @ 10:27 pm

    Very nice ?

  8. ketan yajnik said,

    August 22, 2015 @ 12:18 am

    સ રસ રચના પણ વેદના નું શું?

  9. Harshad said,

    August 23, 2015 @ 9:41 pm

    Neha GOD bless you every moment and you give us such beautiful creation again and again. It’s really beautiful and touching.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment