ચૂમે છે ભૂમિને બંને ય, પણ વૃક્ષો જ કરમાયા,
હવાની જેમ એ અસ્તિત્ત્વ મિટાવી નથી શકતા.
વિવેક મનહર ટેલર

હું, મને ઢંઢોળતો – વિષ્ણુ પટેલ

હું, મને ઢંઢોળતો
જિંદગીને ખોળતો

ખાલીપો ચાલ્યો જતો
સ્વપ્ન કૈં, ધમરોળતો!

આ પવન, આખ્ખી સફર
રેતમાં રગદોળતો

છે બધે અંધારપટ
હું દિવાલો ધોળતો!

રંગ ન, એક્કે બચ્યો
તોય પીંછી બોળતો!

ક્યારનો જોવા મથું
કો’ક અક્ષર કૉળતો

રે! કસુંબા તો ગયા!
હું ગઝલને ઘોળતો!

– વિષ્ણુ પટેલ

કવિતા સાંભળવાની અલગ જ માઝા છે. એ મઝા માણવા માટે આજે ‘કવિતા કાનથી વાંચવાનો’ પ્રયોગ કર્યો છે. આશા છે ‘વાંચકો’ને ગમશે.

ટૂંકી બહેરની ગઝલ મારી કમજોરી છે. ગઝલમાં પણ કમર જેટલી પાતળી એટલી વધારે સારી 🙂 મજાક જવા દો તો, ટૂંકી બહેરની ગઝલો ઓછી જ જોવા મળે છે. કારણ કે ઓછામાં ઘણું કહેવું એ વધારે અઘરું કામ છે. અહીં કવિએ બધા શે’રને બખૂબી કંડાર્યા છે. જુઓ – છે બધે અંધારપટ / હું દિવાલો ધોળતો! – ટચૂકડો પણ ધારદાર શે’ર. ને છેલ્લે, રે થી શરૂ કરીને કવિ કસુંબાને બદલે ગઝલ ઘોળવાની મઝાની વાત લઈ આવ્યા છે.

7 Comments »

  1. narendrasinh said,

    December 16, 2014 @ 3:18 am

    ખુબ સુન્દર કવિતા વાહ નવિન પ્રયોગ પણ ઉત્તમ્

  2. વિવેક said,

    December 16, 2014 @ 8:03 am

    સરસ !

  3. RASIKBHAI said,

    December 16, 2014 @ 10:29 am

    શબ્દો નિ કરકસર ,પતલિ કમર્,સચોત અસર્ બહોતખુબ વિશ્નુભૈ. હજુ બિજિ ગઝલો આપો ભૈ.

  4. Shah Pravinachandra Kasturchand said,

    December 16, 2014 @ 3:25 pm

    કાળા કાળા અક્ષરોને હવે
    લો ધોળી પીંછીથી રંગ્યા.
    પણ રગોમાં ભરી લાલાશ
    રંગોથી શું કદી બદલાશે?

    વિષ્ણુભાઈને આવી સુન્દર રચના માટે અભિનંદન !
    આવી જ રીતે ગઝલોનો કસુંબો ઘોળતા રહેશો ‘ને અમને પીવડાવતા રહેશો.

  5. Akbarali Narsi said,

    December 17, 2014 @ 1:35 pm

    સરસ ! અભિનંદન

  6. ashok pandya said,

    December 26, 2014 @ 6:41 am

    ટૂંકી બેરની ગઝલ લખવી બહુ જ અઘરૂં કામ છે.. સાંગોપાંગ, સંઘેડા ઉતાર ક્રુતિ છે.. ખૂબ ખૂબ અભિનંદન.. પઠન પણ સૂરીલું.. મજાપડી ગઇ..

  7. Harshad said,

    December 26, 2014 @ 8:41 pm

    Like it.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment