પૃષ્ઠે પૃષ્ઠે મળશે તમને,
સ્નેહ નથી સાંકળિયા જેવો.
સાહિલ

ગઝલ – ચિનુ મોદી

આ સ્મરણ પણ અજાયબ ચીજ ન્હૈં ?
ત્રાટકી પડનાર કોઈ વીજ, ન્હૈં ?

આટલો મબલખ અહીં અંધાર છે
ભૂલથી વાવ્યું હશે મેં બીજ, ન્હૈં ?

જળકમળવત્ લેખતો હું જાતને –
પાણીમાં પધરાવી દઉં આખી જ, ન્હૈં ?

કેમ દેખાયો નહીં હોવા છતાં ?
આડી આવી જાત પોતાની જ, ન્હૈં ?

જ્યાં બિરાજે એ જ ડાળી કાપતો
આપનો ‘ઈર્શાદ’ આ નાચીજ, ન્હૈં ?

– ચિનુ મોદી

મજાની ગઝલ. બધા જ શેર આસ્વાદ્ય. પણ મારું મન ગઝલની રદીફ પર અટકી ગયું – “ન્હૈં” ?! શિષ્ટ ગુજરાતીમાં ‘નહિ’ લખીએ તો પણ છંદ યથાવત્ જ રહે છે તો પછી આ શબ્દપ્રયોગ જ કેમ ? જો તળપદી ભાષાનો આ પ્રયોગ હોય તો આખી ગઝલમાં અન્યત્ર એ દેખાવી ન જોઈએ ?

7 Comments »

  1. સુનીલ શાહ said,

    November 6, 2014 @ 3:10 am

    સરસ ગઝલ.
    જોકે, તમારી ફૂટનોટ વાંચી તે પહેલાં મને પણ “ન્હૈં” ?! વિશે પ્રશ્ન થયો હતો.
    વિવેકભાઈ તમારો પ્રશ્ન વાજબી છે.

  2. સંદીપ ભાટિયા said,

    November 6, 2014 @ 4:23 am

    અહીં પ્રયોગ તળપદી ભાષાનો નહીં પણ બોલચાલની ભાષાનો થયો છે જેના ભાગરૂપે ‘ન્હૈ’ વપરાયો છે એમ મને લાગે છે.

  3. વિવેક said,

    November 6, 2014 @ 7:40 am

    @ સંદીપ ભાટિયા:

    શક્ય છે…

  4. Manish V. Pandya said,

    November 6, 2014 @ 9:39 am

    “નહીં” કે “ન્હૈં ? કોઈ પણ શબ્દ લખી શકાય કે ન્હૈં ?
    આપણને તો ગઝલ ગમે તો મજા આવે કે ન્હૈં ?

  5. Shah Pravinachandra Kasturchand said,

    November 7, 2014 @ 4:31 pm

    શું વાત છે,ન્હૈં?

  6. Sudhir Patel said,

    November 7, 2014 @ 8:39 pm

    છેલ્લી બે કૉમેંટ પરથી નથી લાગતું કે એ બોલચાલની ભાષાના લ્હેકા રૂપે વપરાયો છે?
    સુધીર પટેલ.

  7. વિવેક said,

    November 8, 2014 @ 2:16 am

    @ સુધીર પટેલ :

    શક્ય છે….

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment