આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
વિવેક મનહર ટેલર

ગઝલ – અદમ ટંકારવી

અરૂપરુ અજવાળું છે.
તારું રૂપ નિરાળું છે.

એના હોઠ સીવાઈ ગયા
મારા મોઢે તાળું છે.

ક ખ ગ નું કીડિયારું
કરોળિયાનું જાળું છે.

ઝળઝળાં તારા પગલે
પાદર પણ ઉજમાળું છે.

કુલટા પેન કુટિલ કાગળ
પાછું એ જ છિનાળું છે.

અર્થો પણ નાદાર અને
શબ્દોનું દેવાળું છે.

જીભાજોડી છોડ “આદમ”
કજિયાનું મોં કાળું છે.

– અદમ ટંકારવી

બંને પક્ષે બોલી શકાય એવી ગઝલ… ગમે તો વખાણી લ્યો, ન ગમે તો…

2 Comments »

  1. yogesh shukla said,

    October 23, 2015 @ 1:23 pm

    જીભાજોડી છોડ “આદમ”
    કજિયાનું મોં કાળું છે.

    વાહ ,,,વાહ ,,,

  2. HATIM THATHIA BAGASRAWALA said,

    April 19, 2016 @ 8:45 am

    Adam sahib lakhe ane hradar na undaan man thi ke chetana man thi TANKAR -READ TAKORO- na thay ewu bane kharun????

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment