પુષ્પ પર ડાઘો પડે એ બીકથી,
જીવવાની જીદ્દ ઝાકળ ના કરે.
ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’

વેશપલટો – ગૌરાંગ ઠાકર

મેં તમને જ ઓઢી કર્યો વેશપલટો,
તો ભીતરમાં પણ થઈ ગયો વેશપલટો.

સમયસર ફગાવે શક્યો ના હું તેથી,
ત્વચા સાથે કેવો મળ્યો વેશપલટો ?

મને ઊંઘતો જોઈ રાજી રહે છે,
હું જાગ્યો છું ત્યારે ડર્યો વેશપલટો.

જવલ્લે જ જોવા મળે પારદર્શક,
બરફરૂપે જળને જડ્યો વેશપલટો.

અસલ તો ઊડ્યું… આખરી શ્વાસ સાથે,
પછી શેષમાં બસ રહ્યો વેશપલટો.

– ગૌરાંગ ઠાકર

જાગવાનો સંદર્ભ વેશપલટાના પરિપ્રેક્ષ્યમાં કેવો અદભુત રીતે ખોલી આપે છે !

7 Comments »

  1. Makarand Musale said,

    November 14, 2014 @ 2:54 am

    ગૌરાંગ નામના માણસનું કૈંક કરવું પડશે… વેશપલટો કરીને

  2. narendrasinh said,

    November 14, 2014 @ 3:13 am

    ખુબ સુન્દર ગઝલ

  3. nehal said,

    November 14, 2014 @ 4:18 am

    વાહ ખૂબ સુંદર

  4. munira ami said,

    November 14, 2014 @ 6:32 am

    સુન્દર ગઝલ્!!

  5. RASIKBHAI said,

    November 14, 2014 @ 10:50 am

    બરફ રુપે જલ ને મલ્યો વેશ પલતો. વાહ ખુબ ગૌરન્ગ્ભૈ.

  6. yogesh shukla said,

    November 14, 2014 @ 10:52 am

    ખરેખર સુંદર રચના , દિલ ખુશ ,
    ગૌરાંગ ભાઈ અમો તમને શોધ્યે કવિઓમાં
    અને ફરો તમે વેશપલટો કરી બગીઓમાં ,

  7. સુનીલ શાહ said,

    November 15, 2014 @ 2:24 am

    ‘‘વેશપલટો’’ જેવા અઘરા રદીફને ન્યાય આપતી સુંદર ગઝલ.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment