‘અઠે દ્વારિકા!’ કહીને બેસી જવાયું,
હતો કંઈક એવો ઉતારાનો જાદુ.
પારુલ ખખ્ખર

તમે વાતો કરો તો થોડું સારું લાગે – સુરેશ દલાલ

તમે વાતો કરો તો થોડું સારું લાગે;
આ દૂરનું આકાશ મને મારું લાગે.

વૃક્ષો ને પંખી બે વાતો કરે છે
ત્યારે ખીલે છે લીલેરો રંગ;

ભમરાના ગુંજનથી જાગી ઊઠે છે
ફૂલોની સૂતી સુગંધ
તમે મૂંગા તો ઝરણું પણ ખારું લાગે;

રોમાંચે રોમાંચે દીવા બળે
અને આયુખું તો તુલસીનો ક્યારો;

તારી તે વાણીમાં વ્હેતી મુકું છું હું
કાંઠે બાંધેલો જનમારો.
એક અમથું આ ફૂલ પણ ન્યારું લાગે

-સુરેશ દલાલ

ઘણાં વખતે આ ગીત પાછું નજરે ચડી ગયું…… અમર કૃતિ…..

5 Comments »

  1. narendrasinh said,

    September 1, 2014 @ 4:03 am

    તારી તે વાણીમાં વ્હેતી મુકું છું હું
    કાંઠે બાંધેલો જનમારો.
    એક અમથું આ ફૂલ પણ ન્યારું લાગ વાહ્

  2. v c sheth said,

    September 1, 2014 @ 7:39 am

    તમારા અબોલા,
    ને અમ્બોડાનું ફૂલ,
    તમે જરા બોલો,
    તો જગત પ્યારું લાગે.

    ગૂસ્તાગી માફ…..

  3. ravindra Sankalia said,

    September 1, 2014 @ 9:39 am

    આ કાવ્ય ખુબજ ગમી જાય એવુ છે કારણ એના સરળ શબ્દો અને બોલચાલની ભાષા.હમણાજ સુરેશભઈની પુણ્ય તિથિ હ્તીએટલે બહુ યોગ્ય સ્મરણાન્જલિ.

  4. ધવલ said,

    September 1, 2014 @ 9:45 am

    તારી તે વાણીમાં વ્હેતી મુકું છું હું
    કાંઠે બાંધેલો જનમારો.
    એક અમથું આ ફૂલ પણ ન્યારું લાગે

    – વાહ!

  5. komal pandya said,

    July 30, 2016 @ 7:42 am

    Khub saras rachana I like it so much….

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment