જાત સાથે વાત કરવાની મને તો ટેવ છે,
છેક ઊંડા શ્વાસ ભરવાની મને તો ટેવ છે.
‘તખ્ત’ સોલંકી

અબોલડા – પ્રહલાદ પારેખ

ઉરે હતી વાત હજાર કે’વા
કિન્તુ નહીં ઓષ્ઠ જરીય ઊઘડ્યા;
જલ્યા કર્યા અંતર સ્નેહદીવા,
ઉજાશ શાં હાસ્ય મુખે ન આવિયાં.

નિસર્ગલીલા તુજ સાથ જોવા
હૈયે હતા કોડ, ન પાય ઊપડ્યા;
સૂરે મિલાવી તુજ સૂર, ગાવા
ઉરે ઊઠયાં ગીત, બધાં શમાવ્યાં.

મળી મળી નેન વળી જતાં ફરી,
અકથ્ય શબ્દે વદી વાત ઉરની;
હૈયું મૂગું ચાતક શું અધીર;
એ રાહ જોતું તુજ શબ્દબિન્દુની :

એવો અબોલ-દિન છે સ્મૃતિમાં,
– જે દિ’ ચડ્યાં અંતર પૂર નેહનાં ?

-પ્રહલાદ પારેખ

2 Comments »

  1. Dhaval Shah said,

    September 1, 2014 @ 10:47 am

    નિસર્ગલીલા તુજ સાથ જોવા
    હૈયે હતા કોડ, ન પાય ઊપડ્યા;
    સૂરે મિલાવી તુજ સૂર, ગાવા
    ઉરે ઊઠયાં ગીત, બધાં શમાવ્યાં.

    -સરસ !

  2. mahesh dalal said,

    September 2, 2014 @ 12:38 pm

    વાહ … ખુબ સરસ . ગુરુ વન્દના….યદ અવ્યા આરા મોડેર્ન સુલ મુમ્બૈ ના એમના સાથે વિતાવેલા દિવસો…

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment