ન હો જો કશું તો, અભાવો નડે છે,
મળે જો બધું તો, સ્વભાવો નડે છે.
હિમાંશુ ભટ્ટ

વૈશાખ મહિનામાં – પદ્મા ગોળે – અનુ- ઇન્દ્રજિત મોગલ

વૈશાખ મહિનામાં નવાં પાંદડાંનાં ઝુમખાં
આકાશ તરફ મીટ માંડીને બેઠાં હોય,
એમ મારું ભોળું હ્રદય
તારી એકસરખી વાટ જુએ છે.

ધરતી તપ્ત, પવન નિ:શબ્દ,
ઘેરાયેલાં વાદળ,
પગરવ સાંભળીને મારા મનમાં
આર્ત પેદા કરે છે.

વાદળ એમ જ ચાલ્યાં જાય છે ઉપેક્ષા કરીને,
પાન નમી પડે છે
એમ શું કામ કહું કે તેનું દુઃખ
વ્યાકુળ કરે છે મારા હ્રદયને.

– પદ્મા ગોળે – અનુ- ઇન્દ્રજિત મોગલ

અદભૂત ભાવવિશ્વ…… !! રામ બાણ વાગ્યા રે હોય તે જાણે…….ઉનકો ખુદા મિલે હૈ ખુદાકી જિન્હેં તલાશ, મુઝકો તો બસ ઇક ઝલક મેરે દિલદાર કી મિલે….

6 Comments »

  1. perpoto said,

    July 21, 2014 @ 8:02 am

    કાલિદાસની યાદ અપાવતું લઘુ કાવ્ય..

    હશે વૈશાખ
    મારે કેટલા ટકા
    વદે સૂરજ

  2. Dhaval Shah said,

    July 21, 2014 @ 9:27 am

    વિરહ તદ્દન સાદો હોય છે… અને કાળોમેશ !

    સરસ !

  3. mahesh dalal said,

    July 21, 2014 @ 1:07 pm

    સરસ્

  4. Devika Dhruva said,

    July 23, 2014 @ 10:23 am

    અનોખું ભાવચિત્ર.

  5. ravindra Sankalia said,

    July 24, 2014 @ 10:27 am

    કાલિદાસની યાદ તો આવેજ પણ એક હિન્દી પન્ક્તિ પણ યાદ આવે છે. “પલક ઝરોખે અન્ખિયા બેઠિ નિસદિન આસ લગાય.”

  6. lata j hirani said,

    August 2, 2014 @ 7:02 am

    touchy..

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment