દિલ ન’તું પણ વાંસનું જંગલ હતું, ઝંઝાનિલો!
આપ આવ્યા? હાય! દાવાનળ બની ગઇ જિન્દગી!
વેણીભાઇ પુરોહિત

ગઝલ – રાકેશ હાંસલિયા

અશ્રુઓના ડાઘને જોતો રહ્યો,
હું ઠરેલી આગને જોતો રહ્યો.

વ્યર્થ હો બાકી બધું નિહાળવું,
એવી રીતે આભને જોતો રહ્યો !

આપવાની હો તું ગુલદસ્તો મને,
એમ તારા હાથને જોતો રહ્યો.

ધૂળિયો મારગ મને રોકી ન લે,
દૂરથી બસ ગામને જોતો રહ્યો.

જાણે લાગી હોય મારી ભીતરે,
એવી રીતે આગને જોતો રહ્યો.

ઊતરીને આવવાની હોય તું,
એમ અપલક ચાંદને જોતો રહ્યો !

મ્હેંકતા શબ્દો હતા સામે ઘણાં,
હું તો તારા નામને જોતો રહ્યો !

કોઈનીયે સ્હેજ પણ પરવા વગર,
આજ તારા ભાલને જોતો રહ્યો.

- રાકેશ હાંસલિયા

મનનીય રચના…

7 Comments »

  1. narendrasinh said,

    June 27, 2014 @ 3:24 am

    અત્યન્ત સુન્દર ગઝલ્
    દરેક શેર સુન્દર

  2. kanchankumari p parmar said,

    June 27, 2014 @ 3:43 am

    મન મન્દિરમા બેસાડિ તને રોજ તને પુજતો રહ્યો……

  3. Shah Pravinchandra Kasturchand said,

    June 27, 2014 @ 5:45 am

    લાકડું હતું એ બળતી આગનું;
    એ રીતે આ દેહને જોતો રહ્યો.

  4. kiran said,

    June 27, 2014 @ 7:20 am

    દીલ ને ગમે એવેી ગજલ

  5. pragnaju said,

    June 27, 2014 @ 9:42 pm

    સરસ ગઝલનો આ શેર વધુ ગમ્યો
    કોઈનીયે સ્હેજ પણ પરવા વગર,
    આજ તારા ભાલને જોતો રહ્યો.

  6. yogesh shukla said,

    June 28, 2014 @ 6:42 pm

    સુંદર રચના

  7. Sudhir Patel said,

    June 28, 2014 @ 11:53 pm

    સુંદર ગઝલ!
    સુધીર પટેલ.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment